(ur. 24.02 1885, zm. 18.09 1939), polski pisarz, malarz, fotografik, dramaturg i filozof. W 1919roku wydał swoje główne dzieło estetyczne "Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia" zawierające Teorię Czystej Formy. Autor dramatów, m.in. "Szewcy" (1934) czy "W małym dworku" (1921) i powieści 蜾 upadki Bunga"(1911),"Pożegnanie jesieni" (1927, "Nienasycenie" (1930).
Jego życiu towarzyszyła atmosfera tajemnicy i skandalu, klimat ten sprzyjał powstawaniu legend na jego temat. Część z nich dotyczyła jego rzekomego uzależnienia od narkotyków. Pierwszych eksperymentów z "zakazanymi" substancjami dokonywał podczas pobytu w Rosji, gdzie odkrył ich stymulujący wpływ na wyobraźnię i powiększenie możliwości artystycznych pod wpływem narkotyków. Eksperymenty z substancjami takimi jak kokaina, pejotl i syntetyczna meskalina, eter czy zwykły alkohol kontynuował też i później, skrupulatnie notując na obrazach rodzaj użytej substancji. Eksperymentów tych dokonywał jednak pod kontrolą znajomych lekarzy, którzy niekiedy sami dostarczali mu narkotyków. Nie przyjmował żadnego z nich w sposób ciągły i nic nie wskazuje na to, że był od któregokolwiek (z wyjątkiem tytoniu) uzależniony. Nie zmienia to jednak faktu, że eksperymenty narkotyczne miały katastrofalny wpływ na jego zdrowie i w wieku lat pięćdziesięciu Witkacy miał problemy zdrowotne typowe dla wieku podeszłego.
Mimo że prawie całe jego archiwum przepadło podczas powstania warszawskiego, jego dzieła zebrane (bez wszystkich listów) obejmują 25 tomów.
(cyt. za Wikipedia.pl)
Czy 21 grudnia 2012 roku nastąpi koniec świata? 
"Nienawidzę was!" to historia o emocjonalnych deformacjach braci z patologicznego domu alkoholika. Mimo że dzieli ...
O marzeniu sennym" to jedno z pierwszych dzieł Freuda, które można nazwać rewolucyjnymi. W przeciwieństwie do ...
